-
1 publico
pūblĭco, āvi, ātum, 1, v. a. [publicus].I.To make public property, to seize and adjudge to the public use, to confiscate (class.; cf.II.proscribo): regnum Jubae,
Caes. B. C. 2, 25:bona Cingetorigis,
id. B. G. 5, 54; 7, 43:privata,
Cic. Agr. 2, 21, 57:bona,
id. Cat. 4, 4, 8:Ptolemaeum,
id. Dom. 8, 20:censeo publicandas eorum pecunias,
Sall. C. 51, 43; Nep. Thras. 1, 5; Liv. 3, 58; 29, 19; Plin. Ep. 4, 11, 13:aurarias,
Tac. A. 6, 19.—To show or tell to the people, to impart to the public, make public or common (freq. only in the post-Aug. period, not in Cic. or Cæs.; cf.B.vulgo): Aventinum,
i. e. to open for building, Liv. 3, 31, 1:bibliothecas Graecas et Latinas,
to furnish for the use of the public, throw open to the public, Suet. Caes. 44; Plin. 7, 30, 31, § 115; Suet. Aug. 43.—With se, to let one's self be heard in public, to come before the public, Suet. Ner. 21:oratiunculam,
to publish, Plin. Ep. 5, 13, 1:epistulas,
id. ib. 1, 1, 1:librum,
id. ib. 1, 5, 2:libellos,
Suet. Caes. 56; id. Aug. 43.—In partic.1.To make known, publish, reveal, disclose (very rare):2.reticenda,
Just. 1, 7, 5; 2, 15, 17:dies fasti publicati,
Plin. 33, 1, 6, § 17.—Corpus publicare, to expose one's self to common use, prostitute one's self, Plaut. Bacch. 4, 8, 22:3.publicata pudicitia,
Tac. G. 19; Quint. 7, 9, 4.— -
2 concīdō
concīdō cīdī, cīsus, ere [com- + caedo], to cut up, cut through, cut to pieces, ruin, destroy: nervos: navīs, L.: magnos scrobibus montīs, to break up mounds, V. — In battle, to cut to pieces, cut down, destroy, kill: multitudinem eorum, Cs.: ab insciis conciduntur, N.—To cut up, beat severely, cudgel soundly: virgis plebem: pugnis, Iu.: concisus plurimis volneribus.—Fig., of discourse, to divide minutely, make fragmentary: sententias. —To strike down, prostrate, ruin, destroy, annul: auctoritatem ordinis: Antonium decretis: Timocraten totis voluminibus, to confute.* * *Iconcidere, concidi, - V INTRANSfall down/faint/dead/victim/to earth/short, collapse; drop, subside; decline; perish, be slain/sacrificed; lose one's case, fail, give out/lose heart, decayIIconcidere, concidi, concisus V TRANScut/chop up/down/to pieces; crop; ruin, kill, destroy; divide minutely; beat -
3 incendo
incendo, di, sum, 3 (archaic form of the perf. subj. incensit = incenderit, sicut incepsit = inceperit, Paul. ex Fest. p. 107 Müll.), v. a. [in-candeo; cf.: accendo and succendo], to set fire to, to kindle, burn (freq. and class.; syn. inflammare).I.Lit.:B.cupas taedā ac pice refertas incendunt,
Caes. B. C. 2, 11, 2:tus et odores,
Cic. Verr. 2, 4, 37, § 77; cf.odores,
id. Tusc. 3, 18, 43:lychnos,
Verg. A. 1, 727:oppida sua omnia, vicos, reliqua privata aedificia incendunt,
Caes. B. G. 1, 5, 2:aedificia vicosque,
id. ib. 6, 6, 1:tabularium,
Cic. N. D. 3, 30, 74:Capitolium,
Sall. C. 47, 2:naves omnes,
Cic. Att. 9, 6, 3:tamquam ipse suas incenderit aedes,
Juv. 3, 222:classem inflammari incendique jussit,
id. Verr. 2, 5, 35, § 91:urbem,
id. Cat. 3, 4, 10; cf. Liv. 9, 9, 6:quod primo incendendum Avaricum censuerat,
Caes. B. G. 7, 3, 2:agros,
Verg. G. 1, 84:vepres,
id. ib. 1, 271:cum ipse circumsessus paene incenderere,
wast consumed, Cic. Verr. 2, 1, 33, § 85.— Absol.:nec incendit nisi ignis,
Quint. 6, 2, 28.—Transf.1.To light up with fire, to make a fire upon:2.aras votis,
i. e. in pursuance of vows, Verg. A. 3, 279:altaria,
id. ib. 8, 285.—To heat, make hot:3.diem,
Luc. 4, 68:igne et tenuibus lignis fornacem incendemus,
will heat, warm, Col. 12, 19, 3.—To make bright or shining, to brighten, illumine:II.ejusdem (solis) incensa radiis luna,
Cic. N. D. 1, 31, 87; Ov. P. 2, 1, 41:maculosus et auro Squamam incendebat fulgor,
Verg. A. 5, 88: vivis digitos incendere gemmis, to make brilliant, i. e. to adorn, Stat. S. 2, 1, 134.—Trop.A.To kindle, inflame, set on fire; to fire, rouse, incite, excite; to irritate, incense (esp. freq. in pass.):* B.ut mihi non solum tu incendere judicem, sed ipse ardere videaris,
Cic. de Or. 2, 45, 188:iidem hominem perustum etiamnum gloria volunt incendere,
id. Fam. 13, 15, 2:me ita vel cepit vel incendit, ut cuperem, etc.,
id. ib. 5, 12, 1:aliquem morando,
Sall. J. 25, 10:(aliquem) querelis,
Verg. A. 4, 360:in minime gratum spectaculum animo incenduntur,
Liv. 1, 25, 2:Tyndariden incendit amor,
Val. Fl. 6, 207:plebem largiundo atque pollicitando,
Sall. C. 38, 1:juventutem ad facinora,
id. ib. 13, 4:bonorum animos,
Cic. Att. 2, 16, 1:animum cupidum inopiā,
Ter. Heaut. 2, 3, 126:cupiditatem alicujus,
Cic. Fam. 15, 21, 1:odia improborum in nos,
id. Att. 9, 1, 3:tum pudor incendit vires et conscia virtus,
inflames, Verg. A. 5, 455:illam incendentem luctus,
id. ib. 9, 500: clamore incendunt caelum, set on fire with, i. e. fill with, id. ib. 10, 895:regiam repentino luctu,
Just. 38, 8 fin.:rabie jecur incendente feruntur Praecipites,
Juv. 7, 648:quibus incendi jam frigidus, aevo Laomedontiades possit,
id. 6, 325.—In pass.:nimis sermone hujus irā incendor,
Plaut. Ps. 1, 2, 66; id. As. 2, 4, 14; cf.:incendor irā, esse ausam facere haec te injussu meo,
Ter. Hec. 4, 1, 47:hisce ego illam dictis ita tibi incensam dabo, ut, etc.,
id. Phorm. 5, 7, 81:amore sum incensus,
Cic. Q. Fr. 3, 1, 5, § 18:(mulier) incensa odio pristino,
id. Clu. 64, 181:incendor quotidie magis non desiderio solum sed etiam incredibili fama virtutum admirabilium,
id. Or. 10, 33:incensus studio,
id. Rosc. Am. 17, 48:iratus iste vehementer Sthenio et incensus hospitium renuntiat,
id. Verr. 2, 2, 36, § 89:omnes incenduntur ad studia gloriā,
id. Tusc. 1, 2, 4; cf. id. ib. 1, 19, 44:imperator incensus ad rem publicam bene gerendam,
id. Prov. Cons. 14, 35:Caesar ab eo (Crasso) in me esset incensus,
id. Fam. 1, 9, 9:nulla mens est tam ad comprehendendam vim oratoris parata, quae possit incendi, nisi inflammatus ipse ad eam et ardens accesseris,
id. de Or. 2, 45, 190 fin.:inimicitiis incensa contentio,
id. Opt. Gen. Or. 7, 22:incensus calcaribus equus,
Hirt. B. G. 8, 48, 5.— Absol.: loquarne? incendam;taceam? instigem,
Ter. Phorm. 1, 4, 9:dumque petit petitur pariterque incendit et ardet,
Ov. M. 3, 425.—To enhance, raise: annonam ( the price of corn), to produce a dearness or scarcity (shortly before:C.excandefaciebant),
Varr. R. R. 3, 2, 16 (cf. incendium, II. A.).—To destroy, ruin, lay waste:si istuc conare... tuum incendes genus,
Plaut. Trin. 3, 2, 49:campos,
Stat. Th. 1, 631. — Hence, incensus, a, um, P. a., inflamed, burning, hot:profuit incensos aestus avertere ( = vehementissimos ardores febris),
Verg. G. 3, 469 Forbig. ad loc.— In comp.:aether,
Claud. Rapt. Pros. 3, 201. -
4 in-lūdō (ill-)
in-lūdō (ill-) sī (inlūsseris, C.), sus, ere, to play at, sport with: haec Inludo chartis, sportively throw on paper, H.: Inlusae auro vestes, gayly inwrought, V. (al. inclusae).—To make sport, make game of, mock, jeer at, ridicule: quod dixeram controversiam esse, etc.: me, T.: miseros: artem, in quā excellis: verbis virtutem superbis, V.: artem inlusus omittas, baffled, H.: Inlusi pedes, i. e. staggering, H.: horum virorum dignitati: rebus Humanis, H.: capto, V.: impune in nos, T.: dicere in Albucium inludens: idonei, In quibus sic inludatis, T.—To fool away, waste, ruin, abuse: tum variae inludant pestes, V.: vitam filiae, T.: cui (frondi) uri adsidue Inludunt, V. -
5 labefaciō
labefaciō fēcī, factus, ere; pass. labefīō, factus, fierī [labo+facio], to cause to totter, shake, loosen, make ready to fall: dentīs mihi, T.: partem muri, Cs.: Charta a vinclis non labefacta suis, opened, O.: labefacta iugera, i. e. deeply ploughed, V.: calor labefacta per ossa cucurrit, relaxed, V.—Fig., to cause to waver, shake: alquem: animus vario labefactus volnere, O.: primores, to shake in allegiance, Ta.: magno animum labefactus amore, disquieted, V.— To shake, weaken, overthrow, ruin, destroy: (res p.) labefacta: quo iura plebis labefacta essent, L.* * *labefacere, labefeci, labefactus Vmake unsteady/totter, loosen, shake; subvert power/authority; weaken resolve -
6 tollō
tollō sustulī, sublātus, ere [TAL-], to lift, take up, raise, elevate, exalt: in caelum vos umeris nostris: optavit, ut in currum patris tolleretur: sublatus est: quos in crucem sustulit: in sublime testudinem, Ph.: in arduos Tollor Sabinos, H.: terrā, O.: ignis e speculā sublatus.—Of children (the father acknowledged a new-born child by taking it up), to take up, accept, acknowledge, bring up, rear, educate: puerum, Enn. ap. C.: puellam, T.: qui ex Fadiā sustulerit liberos, i. e. was the father of.—In navigation, with ancoras, to lift the anchor, weigh anchor, set sail: sublatis ancoris, Cs., L.—In the army, with signa, to take up the march, break up camp, march: signa sustulit seseque Hispalim recepit, Cs.— To build, raise, erect: tollam altius tectum.— To take on board, take up, carry: naves, quae equites sustulerant, had on board, Cs.: Tollite me, Teucri, V.: sublatus in lembum, L.: me raedā, H.: Talem te Bacchus... Sustulit in currūs, O.—Fig., to raise, lift, lift up, elevate, set up, start: ignis e speculā sublatus: Clamores ad sidera, V.: risum, H.: oculos, i. e. look up.—To lift, cheer, encourage: Sublati animi sunt, your spirits are raised, T.: sustulere illi animos, have taken courage, L.: amieum, console, H. — To exalt, extol: aliquid tollere altius dicendo: ad caelum te tollimus laudibus: Daphnim tuum ad astra, V.— To assume, bear, endure: alquid oneris: poenas.— To take up, take away, remove, carry off, make way with: frumentum de areā: nos ex hac hominum frequentiā: pecunias ex fano, Cs.: iubet sublata reponi Pocula, V.: tecum me tolle per undas, V.: Me quoque tolle simul. O. — To take off, carry off, make away with, kill, destroy, ruin: hominem de medio: Thrasone sublato e medio, L.: Titanas Fulmine (Iuppiter), H.: tollet anum vitiato melle cicuta, H.: Karthaginem funditus, lay waste.—To do away with, remove, abolish, annul, abrogate, cancel: rei memoriam: sublatā benevolentiā: ut id nomen ex omnibus libris tollatur: demonstro vitia; tollite! away with them!: sublato Areopago: deos, to deny the existence of: diem, to consume in speechmaking: querelas, H.* * *tollere, sustuli, sublatus V TRANSlift, raise; destroy; remove, steal; take/lift up/away -
7 illudo
illūdo ( inl-), si, sum, 3 (acc. to the first conj. illudiabant, Gell. 1, 7, 3; perf. subj. inlusseris, Cic. Lael. 26, 99 Bait., Lahm.), v. n. and a. [in-ludo].I.Neutr., to play at or with any thing, to sport with, amuse one's self with (syn. colludo; cf. ludificor).A.In gen. (very rare):B.illudo chartis,
amuse myself with writing, Hor. S. 1, 4, 139:ima videbatur talis illudere palla,
Tib. 3, 4, 35.—In partic., pregn.1. (α).With dat.:(β).ut ne plane videaris hujus miseri fortunis et horum virorum talium dignitati illudere,
Cic. Rosc. Am. 19, 54:ut semper gaudes illudere rebus Humanis!
Hor. S. 2, 8, 62:illudere capto,
Verg. A. 2, 64:discrimini publico,
Suet. Tib. 2:inlusit Neroni fortuna,
Tac. A. 16, 1 init.; cf. id. ib. 15, 72 fin. —In aliquem or aliquo:(γ).ego te pro istis factis ulciscar, ut ne impune in nos illuseris,
Ter. Eun. 5, 4, 20; cf.:quae cum dixisset in Albucium illudens,
Cic. de Or. 3, 43, 171:adeon' videmur vobis esse idonei, In quibus sic illudatis?
Ter. And. 4, 4, 19.—Absol.:2.illuseras heri inter scyphos, quod dixeram controversiam esse, etc.,
Cic. Fam. 7, 22. —To sport or fool away a thing, i. e. to destroy or waste in sport; in mal. part., to violate, abuse ( poet. and in post-Aug. prose).(α).With dat.:(β).cui (frondi) Silvestres uri assidue capraeque sequaces Illudunt,
Verg. G. 2, 375:pecuniae illudere,
Tac. H. 2, 94 fin.:C. Caesar etiam matri ejus illusit,
id. A. 15, 72:pueritiae Britannici,
id. ib. 13, 17:feminarum illustrium capitibus,
Suet. Tib. 45.—Absol.:II.tum variae illudant pestes,
Verg. G. 1, 181.—Act. (in all the meanings of I.).A.In gen., to play at or with any thing ( poet. and very rare):B.illusas auro vestes,
i. e. lightly interwoven, Verg. G. 2, 464 (dub. al. inclusas); imitated by Avien. Perieg. 1258; cf. the periphrase: illusa pictae vestis inania, Prud. steph. 14, 104.—In partic., pregn.1.To scoff or mock at, to make a laughing-stock of, to ridicule (so most freq.):2.satis superbe illuditis me,
Ter. Phorm. 5, 8, 22:ut is, qui illusus sit plus vidisse videatur. Quid autem turpius quam illudi?
Cic. Lael. 26, 99:miseros,
id. de Or. 2, 58, 237:illusi ac destituti,
id. Quint. 16, 51:facetiis illusus,
Tac. A. 15, 68:pergisne eam, Laeli, artem illudere, in qua primum excello ipse?
Cic. Rep. 1, 13:artes,
Ov. M. 9, 66:ipsa praecepta (rhetorum),
Cic. de Or. 1, 19, 87:illud nimium acumen (opp. admirari ingenium),
id. ib. 1, 57, 243:voces Neronis, quoties caneret,
Tac. A. 14, 52: verbis virtutem superbis, [p. 887] Verg. A. 9, 634.—To destroy, ruin, violate, abuse (very rare):vitam filiae,
Ter. And. 5, 1, 3: illusique pedes (i. e. crapulā) vitiosum ferre recusant Corpus, ruined, i. e. staggering, Hor. S. 2, 7, 108:corpus alicujus,
Tac. A. 1, 71. -
8 inludo
illūdo ( inl-), si, sum, 3 (acc. to the first conj. illudiabant, Gell. 1, 7, 3; perf. subj. inlusseris, Cic. Lael. 26, 99 Bait., Lahm.), v. n. and a. [in-ludo].I.Neutr., to play at or with any thing, to sport with, amuse one's self with (syn. colludo; cf. ludificor).A.In gen. (very rare):B.illudo chartis,
amuse myself with writing, Hor. S. 1, 4, 139:ima videbatur talis illudere palla,
Tib. 3, 4, 35.—In partic., pregn.1. (α).With dat.:(β).ut ne plane videaris hujus miseri fortunis et horum virorum talium dignitati illudere,
Cic. Rosc. Am. 19, 54:ut semper gaudes illudere rebus Humanis!
Hor. S. 2, 8, 62:illudere capto,
Verg. A. 2, 64:discrimini publico,
Suet. Tib. 2:inlusit Neroni fortuna,
Tac. A. 16, 1 init.; cf. id. ib. 15, 72 fin. —In aliquem or aliquo:(γ).ego te pro istis factis ulciscar, ut ne impune in nos illuseris,
Ter. Eun. 5, 4, 20; cf.:quae cum dixisset in Albucium illudens,
Cic. de Or. 3, 43, 171:adeon' videmur vobis esse idonei, In quibus sic illudatis?
Ter. And. 4, 4, 19.—Absol.:2.illuseras heri inter scyphos, quod dixeram controversiam esse, etc.,
Cic. Fam. 7, 22. —To sport or fool away a thing, i. e. to destroy or waste in sport; in mal. part., to violate, abuse ( poet. and in post-Aug. prose).(α).With dat.:(β).cui (frondi) Silvestres uri assidue capraeque sequaces Illudunt,
Verg. G. 2, 375:pecuniae illudere,
Tac. H. 2, 94 fin.:C. Caesar etiam matri ejus illusit,
id. A. 15, 72:pueritiae Britannici,
id. ib. 13, 17:feminarum illustrium capitibus,
Suet. Tib. 45.—Absol.:II.tum variae illudant pestes,
Verg. G. 1, 181.—Act. (in all the meanings of I.).A.In gen., to play at or with any thing ( poet. and very rare):B.illusas auro vestes,
i. e. lightly interwoven, Verg. G. 2, 464 (dub. al. inclusas); imitated by Avien. Perieg. 1258; cf. the periphrase: illusa pictae vestis inania, Prud. steph. 14, 104.—In partic., pregn.1.To scoff or mock at, to make a laughing-stock of, to ridicule (so most freq.):2.satis superbe illuditis me,
Ter. Phorm. 5, 8, 22:ut is, qui illusus sit plus vidisse videatur. Quid autem turpius quam illudi?
Cic. Lael. 26, 99:miseros,
id. de Or. 2, 58, 237:illusi ac destituti,
id. Quint. 16, 51:facetiis illusus,
Tac. A. 15, 68:pergisne eam, Laeli, artem illudere, in qua primum excello ipse?
Cic. Rep. 1, 13:artes,
Ov. M. 9, 66:ipsa praecepta (rhetorum),
Cic. de Or. 1, 19, 87:illud nimium acumen (opp. admirari ingenium),
id. ib. 1, 57, 243:voces Neronis, quoties caneret,
Tac. A. 14, 52: verbis virtutem superbis, [p. 887] Verg. A. 9, 634.—To destroy, ruin, violate, abuse (very rare):vitam filiae,
Ter. And. 5, 1, 3: illusique pedes (i. e. crapulā) vitiosum ferre recusant Corpus, ruined, i. e. staggering, Hor. S. 2, 7, 108:corpus alicujus,
Tac. A. 1, 71. -
9 tollo
tollo, sustŭli, sublātum, 3, v. a. ( perf. tollit, Pers. 4, 2:I. A.tollisse,
Dig. 46, 4, 13) [root Sanscr. tul-, tulajāmi, lift up, weigh; Gr. tal-, tel, in tlênai, talanton; cf.: tuli, tlātus (latus), tolerare], to lift or take up, to raise, always with the predom. idea of motion upwards or of removal from a former situation.Lit.1.In gen.: unus erit quem tu tolles in caerula caeli templa, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 6 Müll. (Ann. v. 66 Vahl.): pileum ad caelum tollit, Plaut. Fragm. ap. Non. 220, 15:2.fulgor ibi ad caelum se tollit,
Lucr. 2, 325;for which also: aliquem tollere in caelum,
Cic. Phil. 11, 10, 24:quem (Herculem) in caelum ista ipsa sustulit fortitudo,
id. Tusc. 4, 22, 50; id. Rep. 1, 16, 25:tollam ego ted in collum,
Plaut. Bacch. 3, 6, 42:Phaëthon optavit, ut in currum patris tolleretur: sublatus est,
Cic. Off. 3, 25, 94; cf. id. N. D. 3, 31, 76:aliquem in equum,
id. Deiot. 10, 28:quos in crucem sustulit,
id. Verr. 2, 1, 3, § 7:aliquem in crucem,
id. ib. 2, 1, 5, §13: aquila in sublime sustulit testudinem,
Phaedr. 2, 6, 4:in arduos Tollor Sabinos,
Hor. C. 3, 4, 22 et saep.:ut me hic jacentem aliquis tollat,
Plaut. Ps. 5, 1, 2; so,jacentes,
id. Most. 1, 4, 17: mulum suum tollebat Fufius, lifted up, raised up, Varr. ap. Plin. 7, 20, 19, § 83:nequeo caput tollere,
Plaut. Truc. 2, 6, 45:sustulimus manus et ego et Balbus,
Cic. Fam. 7, 5, 2:manus,
id. Verr. 2, 4, 3, § 5:gradum,
Plaut. Bacch. 3, 6, 6: scorpius caudā sublatā, Lucil. ap. Non. 385, 31:lubrica convolvit sublato pectore terga (coluber),
Verg. A. 2, 474:terrā,
Ov. M. 15, 192:de terrā,
Cic. Caecin. 21, 60:se tollere a terrā,
id. Tusc. 5, 13, 37:ignis e speculā sublatus,
id. Verr. 2, 5, 35, § 93.—In partic.a.Tollere liberos, to take up, i. e. to accept, acknowledge; and so, to raise up, bring up, educate as one's own (from the custom of laying new-born children on the ground at the father's feet; cf.(β).suscipio): quod erit natum, tollito,
Plaut. Am. 1, 3, 3:puerum,
id. Men. prol. 33; Enn. ap. Cic. Div. 1, 21, 42 (Trag. v. 67 Vahl.):natum filium,
Quint. 4, 2, 42:nothum,
id. 3, 6, 97:puellam,
Ter. Heaut. 4, 1, 15; cf. id. And. 1, 3, 14.—Also of the mother:si quod peperissem, id educarem ac tollerem,
Plaut. Truc. 2, 4, 45.—Transf., in gen., to get, beget a child:b.qui ex Fadiā sustulerit liberos,
Cic. Phil. 13, 10, 23:decessit morbo aquae intercutis, sublato filio Nerone ex Agrippinā,
Suet. Ner. 5 fin. —Nautical t. t.: tollere ancoras, to lift the anchor, weigh anchor; esp. in part. pass.:(β).sublatis ancoris,
Caes. B. G. 4, 23; id. B. C. 1, 31; Liv. 22, 19, 6. —Transf. out of the nautical sphere, to break up, proceed:c.si vultis ancoras tollere,
Varr. R. R. 3, 17, 1.—To build, raise, erect:d.tollam altius tectum,
Cic. Har. Resp. 15, 33:si juxta habeas aedificia, eaque jure tuo altius tollas,
Dig. 39, 2, 26.—To take on board, carry, of vessels or vehicles:B.navem, metretas quae trecentas tolleret, parasse,
Plaut. Merc. 1, 1, 75:naves, quae equites sustulerant,
Caes. B. G. 4, 28:altera navis ducentos ex legione tironum sustulerat,
id. B. C. 3, 28;Auct. B. Afr. 54: tollite me, Teucri,
Verg. A. 3, 601:ut se sublatum in lembum ad Cotym deveheret,
Liv. 45, 6, 2:Maecenas me tollere raedā vellet,
Hor. S. 2, 6, 42:Talem te Bacchus... sustulit in currus,
Ov. A. A. 3, 157. —Trop.1.To raise, lift, lift up, elevate, set up, etc.: tollitur in caelum clamor exortus utrimque, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 422 Vahl.):2.clamorem in caelum,
Verg. A. 11, 745:clamores ad sidera,
id. ib. 2, 222; cf.:clamor magnus se tollit ad auras,
rises, id. ib. 11, 455:clamor a vigilibus tollitur,
Cic. Verr. 2, 4, 43, § 94:clamorem,
Flor. 3, 8, 6:cachinnum,
Cic. Fat. 5, 10:risum,
Hor. A. P. 381: litterulae meae tui desiderio oblanguerunt: hac tamen epistulā oculos paulum sustulerunt, have opened [p. 1877] their eyes again, have reanimated them, Cic. Fam. 16, 10, 2.—Esp. with animos: ne in secunda tollere animos et in mala demittere, to elevate, Lucil. ap. Non. 286, 6:animos,
Plaut. Truc. 2, 8, 10; Ter. Hec. 3, 5, 57:animos alicui,
to raise, excite, animate, Liv. 3, 67, 6:nec dubium est quin omnis Hispania sublatura animos fuerit,
id. 35, 1, 3;opp. abicere animos,
Sen. Ben. 3, 28, 7:aliquid dicendo augere et tollere altius (opp. extenuare et abicere),
Cic. de Or. 3, 26, 104:ad caelum te tollimus verissimis ac justissimis laudibus,
id. Fam. 15, 9, 1:monumentum illud, quod tu tollere laudibus solebas,
id. Att. 4, 16, 8 (14):nostras laudes in astra,
id. ib. 2, 25, 1:Daphnim tuum ad astra,
Verg. E. 5, 51:tergeminis tollere honoribus,
Hor. C. 1, 1, 8:vos Tempe tollite laudibus,
id. ib. 1, 21, 9 (cf. also Brut. ap. Cic. Fam. 11, 20, 1; v. infra, II. A. 2.):supra modum se tollens oratio,
Quint. 4, 2, 61; cf.:se eadem geometria tollit ad rationem usque mundi,
id. 1, 10, 46; 1, 2, 26:amicum Tollere (i. q. consolari),
to cheer up, console, Hor. S. 2, 8, 61.—To take on one, assume, bear, endure:II.providere non solum quid oneris in praesentia tollant,
Cic. Verr. 2, 3, 1, § 1:at Apollodorus poenas sustulit,
id. N. D. 3, 33, 82. —To take up a thing from its place, to take away, remove, to bear or carry away, make way with, take away with one (syn.: aufero, adimo).A.Lit.1.In gen.:2.frumentum de areā,
Cic. Verr. 2, 3, 14, § 36:solem e mundo tollere videntur, qui amicitiam e vitā tollunt,
id. Lael. 13, 47:ut aliquis nos deus ex hac hominum frequentiā tolleret,
id. ib. 23, 87:simulacra ex delubris,
id. Div. in Caecil. 1, 3; so,pecunias e fano,
Caes. B. C. 3, 105:sphaeram ex urbe (Syracusis),
Cic. Rep. 1, 14, 21:praedam,
Caes. B. G. 7, 14:posita,
id. ib. 6, 17:patinam,
Hor. S. 1, 3, 80; cf.:his sublatis,
id. ib. 2, 8, 10:mensam tolli jubet,
Cic. Pis. 27, 67:me per hostes Denso paventem sustulit aëre,
Hor. C. 2, 7, 14:jubet sublata reponi Pocula,
Verg. A. 8, 175:cuncta,
id. ib. 8, 439:tecum me tolle per undas,
id. ib. 6, 370:me quoque tolle simul,
Ov. M. 11, 441:tollite me, Libyes, comitem poenaeque necisque,
Sil. 6, 500.—In partic.a.Pregn., to take off, carry off, make away with, to kill, destroy, ruin, etc.:b.aliquem de medio,
Cic. Rosc. Am. 7, 20:aliquem e medio,
Liv. 24, 6, 1:aliquem ferro, veneno,
Cic. N. D. 3, 33, 81:Titanas fulmine (Juppiter),
Hor. C. 3, 4, 44: quem febris una potuit tollere, Lucil. ap. Non. 406, 25:me truncus illapsus cerebro Sustulerat, nisi, etc.,
Hor. C. 2, 17, 28:tollet anum vitiato melle cicuta,
id. S. 2, 1, 56:sorbitio tollit quem dira cicutae,
Pers. 4, 2:majores nostri Carthaginem et Numantiam funditus sustulerunt,
laid waste, Cic. Off. 1, 11, 35:ademptus Hector Tradidit fessis leviora tolli Pergama Graiis,
Hor. C. 2, 4, 11.—In a play with I. B. supra: te dixisse, laudandum adulescentem (Caesarem), ornandum, tollendum, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 20, 1; cf.:se non esse commissurum, ut tolli posset,
id. ib. 11, 20, 1.—Milit. t. t.: tollere signa, to break up for marching, to decamp, Caes. B. C. 2, 20; Auct. B. Alex. 57, 1.—B.Trop., to do away with, remove; to abolish, annul, abrogate, cancel (very freq., esp. in Cic.;1.syn.: oblittero, aboleo): rei memoriam tollere ac delere,
Cic. Quint. 21, 70; cf.metum,
id. Rosc. Am. 2, 6:sublatā benevolentiā amicitiae nomen tollitur,
id. Lael. 5, 19; cf.:maximum ornamentum amicitiae tollit, qui ex eā tollit verecundiam,
id. ib. 22, 82:dubitationem,
id. Rep. 1, 7, 12:errorem,
id. ib. 1, 24, 38:librariorum menda,
id. Att. 13, 23, 2:ut id nomen ex omnibus libris tollatur,
id. ib. 13, 44, 3:legem,
id. Leg. 2, 12, 31:veteres leges novis legibus,
id. de Or. 1, 58, 247:dictaturam funditus ex re publicā,
id. Phil. 1, 1, 3:sublato Areopago,
id. Rep. 1, 27, 43:deos,
to deny the existence of, id. N. D. 1, 30, 85; id. Ac. 2, 11, 33:diem,
to consume in speechmaking, id. Leg. 3, 18, 40; id. Dom. 17, 45:morbus facile tollitur,
is removed, Cels. 2, 14; 4, 18; so,dolores et tumores,
Plin. 26, 12, 75, § 122:foeditates cicatricum maculasque,
id. 33, 6, 35, § 110:muliebrem luctum,
Hor. Epod. 16, 39:querelas,
id. Ep. 1, 12, 3.—Hence, , a, um, P. a. (acc. to I. B.), elated, proud, haughty (rare):quo proelio sublati Helvetii,
Caes. B. G. 1, 15:hac victoriā,
id. ib. 5, 38: quibus omnibus rebus, id. B. C. 2, 37:rebus secundis,
Verg. A. 10, 502:gloriā,
Tac. A. 13, 11 et saep.:fidens magis et sublatior ardet,
Ov. Hal. 54. — Adv.: , highly, loftily. *Lit.:2.Nilus diebus centum sublatius fluens, minuitur postea,
higher, Amm. 22, 15, 12. —Trop.:sublate ampleque dicere (opp. attenuate presseque),
loftily, with elevation, Cic. Brut. 55, 201:sublatius dicere,
more proudly, id. Dom. 36, 95:sublatius insolescentes,
Amm. 15, 12, 1. -
10 dēcidō
dēcidō cidī, —, ere [de + cado], to fall down, fall off, fall away: anguis decidit de tegulis, T.: poma ex arboribus: e flore guttae, O.: ex equis, N.: equo, Cs.: in terras sidus, O.: in puteum auceps, H.: in turbam praedonum hic fugiens, H.: in praeceps, O. — To fall down dead, sink down, die: Decidit exanimis vitamque reliquit in astris, V.: nos ubi decidimus, Quo pater Aeneas, passed to that bourne, H. — Fig., to fall, drop, fall away, fail, sink, perish: quantā de spe decidi! T.: a spe societatis Prusiae, L.: ex astris: toto pectore, out of one's affections, Tb.: in hanc fraudem: ficta omnia celeriter tamquam flosculi decidunt: non virtute hostium sed amicorum perfidiā decidi, N.* * *Idecidere, decidi, - V INTRANSfall/drop/hang/flow down/off/over; sink/drop; fail, fall in ruin; end up; dieIIdecidere, decidi, decisus V TRANSdetach, cut off/out/down; fell; cut/notch/carve to delineate; flog thoroughly; make explicit; put an end to, bring to conclusion, settle/decide/agree (on) -
11 dēcīdō
dēcīdō cīdī, cīsus, ere [de + caedo], to cut off, cut away: virgam arbori, Ta.: Te decisa dextera quaerit, V.—Prov.: pennas, to clip, H.—Fig., to decide, determine, settle, terminate, put an end to: sine me: pro se: rebus actis atque decisis: decisa negotia, H.: quid iis ad denarium solveretur: de rebus omnibus.— To agree, come to an agreement, adjust, compound, compromise: de totā re cum Roscio: cum accusatore: decidere iactu coepit cum ventis, by throwing overboard (the cargo), Iu.: in iugera singula ternis medimnis.* * *Idecidere, decidi, - V INTRANSfall/drop/hang/flow down/off/over; sink/drop; fail, fall in ruin; end up; dieIIdecidere, decidi, decisus V TRANSdetach, cut off/out/down; fell; cut/notch/carve to delineate; flog thoroughly; make explicit; put an end to, bring to conclusion, settle/decide/agree (on) -
12 fax
fax facis, f [1 FAC-], a torch, firebrand, flambeau, link: faces de muro eminus iaciebant, Cs.: faces undique ex agris conlectae, L.: ambulare cum facibus, H.: faces iam accensas ad urbis incendium exstinxi: ardens: faces ferro inspicare, V.: dilapsa in cineres fax, H.: arcana, i. e. carried in the Eleusinian mysteries, Iu.— A nuptial-torch (carried in the wedding procession): novas incide faces, tibi ducitur uxor, V.: face nuptiali digna, i. e. of marriage, H.: nuptiales: maritae, O.— A funeral-torch (with which the pyre was kindled): Funereas rapuere faces, V.—As an attribute of Cupid, the torch of love, O., Tb., Pr.—As an attribute of the Furies, the torch of wrath: madefacta sanguine, O.—Of the heavenly bodies, a light, orb: Phoebi fax, C. poët.— A fiery meteor, fire-ball, shooling-star, comet: visae nocturno tempore faces: Stella facem ducens, i. e. a torch-like train, V.: stellae, a comet, L.: faces visae ardere sub astris, meteors, O.—Fig., a torch, light: facem praeferre pudendis, i. e. make deeds of shame conspicuous, Iu.: studii mei, guide, O.: adulescentulo ad libidinem facem praeferre.— A torch, fire, flame, incitement, stimulus, cause of ruin, destruction: corporis facibus inflammari ad cupiditates: me torret face mutuā Calais, flame of love, H.: dicendi faces, flaming eloquence: subicere faces invidiae alicuius: inde faces ardent (a dote), Iu.: Antonius incendiorum, instigator: belli, L.* * *torch, firebrand, fire; flame of love; torment -
13 labefactō
labefactō āvī, ātus, āre, freq. [labefacio], to cause to totter, shake, overthrow: signum vectibus. —Fig., to shake, throw down, overthrow, destroy, ruin, weaken: illius dignitatem: ad iudicem causam labefactari animadvertunt: labefactarat aratores superior annus: fidem pretio.— To weaken in purpose, move: ab eā astute labefactarier, T.* * *labefactare, labefactavi, labefactatus Vshake; cause to waver; make unsteady, loosen; undermine -
14 mactō
mactō āvī, ātus, āre [mactus], to magnify, extol, honor, glorify, elevate: puerorum extis deos manīs: lacte Latinas, make splendid, C. poët.: eos honoribus, load with honors.—To offer, sacrifice, immolate, devote: bidentīs Cereri, V.: Lentulo victimam: Mactata veniet lenior hostia, H.: hostium legiones mactandas Telluri dabo, L.— To kill, slaughter, put to death: summo supplicio mactari: alqm, V., O.— To overthrow, ruin, destroy: nisi cessissem, mactatus essem, should have been sacrificed: ius civitatis illo supplicio mactatum.— To afflict, trouble, punish: tali mactatus atque hic est infortunio, T.: hostīs patriae suppliciis, pursue.* * *mactare, mactavi, mactatus Vmagnify, honor; sacrifice; slaughter, destroy -
15 per-dō
per-dō (subj. perduint, T., C.), didī, ditus, ere, to make away with, destroy, ruin, squander, dissipate, throw away, waste, lose: fruges: se ipsum penitus: sumat, consumat, perdat, squander, T.: tempora precando, O.: oleum et operam.—Freq. in forms of cursing: te di deaeque omnes perduint, T.—Supin. acc.: Quor te is perditum? T.: se remque p. perditum ire, S.: Perditur haec lux, H.—To lose utterly, lose irrecoverably: omnīs fructūs industriae: litem, lose one's cause: causam: nomen perdidi, i. e. have quite forgotten, T.: ne perdiderit, non cessat perdere lusor, O.: perdendi temeritas (in gaming), Ta. -
16 sum
sum (2d pers. es, or old ēs; old subj praes. siem, siēs, siet, sient, for sim, etc., T.; fuat for sit, T., V., L.; imperf. often forem, forēs, foret, forent, for essem, etc.; fut. escunt for erunt, C.), fuī (fūvimus for fuimus, Enn. ap. C.), futūrus ( inf fut. fore or futūrum esse, C.), esse [ES-; FEV-]. — I. As a predicate, asserting existence, to be, exist, live: ut id aut esse dicamus aut non esse: flumen est Arar, quod, etc., Cs.: homo nequissimus omnium qui sunt, qui fuerunt: arbitrari, me nusquam aut nullum fore: fuimus Troes, fuit Ilium, V.—Of place, to be, be present, be found, stay, live: cum non liceret Romae quemquam esse: cum essemus in castris: deinceps in lege est, ut, etc.: erat nemo, quicum essem libentius quam tecum: sub uno tecto esse, L.—Of circumstances or condition, to be, be found, be situated, be placed: Sive erit in Tyriis, Tyrios laudabis amictūs, i. e. is attired, O.: in servitute: in magno nomine et gloriā: in vitio: Hic in noxiāst, T.: in pace, L.: (statua) est et fuit totā Graeciā summo honore: ego sum spe bonā: rem illam suo periculo esse, at his own risk: omnem reliquam spem in impetu esse equitum, L.—In 3 d pers., followed by a pron rel., there is (that) which, there are (persons) who, there are (things) which, some.—With indic. (the subject conceived as definite): est quod me transire oportet, there is a (certain) reason why I must, etc., T.: sunt item quae appellantur alces, there are creatures also, which, etc., Cs.: sunt qui putant posse te non decedere, some think: Sunt quibus in satirā videor nimis acer, H.—With subj. (so usu. in prose, and always with a subject conceived as indefinite): sunt, qui putent esse mortem... sunt qui censeant, etc.: est isdem de rebus quod dici possit subtilius: sunt qui Crustis et pomis viduas venentur avaras, H.—With dat, to belong, pertain, be possessed, be ascribed: fingeret fallacias, Unde esset adulescenti amicae quod daret, by which the youth might have something to give, T.: est igitur homini cum deo similitudo, man has some resemblance: Privatus illis census erat brevis, H.: Troia et huic loco nomen est, L.—Ellipt.: Nec rubor est emisse palam (sc. ei), nor is she ashamed, O.: Neque testimoni dictio est (sc. servo), has no right to be a witness, T.—With cum and abl of person, to have to do with, be connected with: tecum nihil rei nobis est, we have nothing to do with you, T.: si mihi tecum minus esset, quam est cum tuis omnibus.—With ab and abl of person, to be of, be the servant of, follow, adhere to, favor, side with: Ab Andriā est ancilla haec, T.: sed vide ne hoc, Scaevola, totum sit a me, makes for me.— With pro, to be in favor of, make for: (iudicia) partim nihil contra Habitum valere, partim etiam pro hoc esse.—With ex, to consist of, be made up of: (creticus) qui est ex longā et brevi et longā: duo extremi chorei sunt, id est, e singulis longis et brevibus.— To be real, be true, be a fact, be the case, be so: sunt ista, Laeli: est ut dicis, inquam: verum esto: esto, granted, V.—Esp. in phrases, est ut, it is the case that, is true that, is possible that, there is reason for: sin est, ut velis Manere illam apud te, T.: est, ut id maxime deceat: futurum esse ut omnes pellerentur, Cs.: magis est ut ipse moleste ferat errasse se, quam ut reformidet, etc., i. e. he has more reason for being troubled... than for dreading, etc.: ille erat ut odisset defensorem, etc., he certainly did hate.—In eo esse ut, etc., to be in a condition to, be possible that, be about to, be on the point of ( impers. or with indef subj.): cum iam in eo esset, ut in muros evaderet miles, when the soldiers were on the point of scaling, L.: cum res non in eo essent ut, etc., L.—Est ubi, there is a time when, sometimes: est, ubi id isto modo valeat.—Est quod, there is reason to, is occasion to: etsi magis est, quod gratuler tibi, quam quod te rogem, I have more reason to: est quod referam ad consilium: sin, etc., L.: non est quod multa loquamur, H.—Est cur, there is reason why: quid erat cur Milo optaret, etc., what cause had Milo for wishing? etc.—With inf, it is possible, is allowed, is permitted, one may: Est quādam prodire tenus, si non datur ultra, H.: scire est liberum Ingenium atque animum, T.: neque est te fallere quicquam, V.: quae verbo obiecta, verbo negare sit, L.: est videre argentea vasa, Ta.: fuerit mihi eguisse aliquando tuae amicitiae, S.—Of events, to be, happen, occur, befall, take place: illa (solis defectio) quae fuit regnante Romulo: Amabo, quid tibi est? T.: quid, si... futurum nobis est? L.— To come, fall, reach, be brought, have arrived: ex eo tempore res esse in vadimonium coepit: quae ne in potestatem quidem populi R. esset, L.— II. As a copula, to be: et praeclara res est et sumus otiosi: non sum ita hebes, ut istud dicam: Nos numerus sumus, a mere number, H.: sic, inquit, est: est ut dicis: frustra id inceptum Volscis fuit, L.: cum in convivio comiter et iucunde fuisses: quod in maritimis facillime sum, am very glad to be.—With gen part., to be of, belong to: qui eiusdem civitatis fuit, N.: qui Romanae partis erant, L.: ut aut amicorum aut inimicorum Campani simus, L.— With gen possess., to belong to, pertain to, be of, be the part of, be peculiar to, be characteristic of, be the duty of: audiant eos, quorum summa est auctoritas apud, etc., who possess: ea ut civitatis Rhodiorum essent, L.: Aemilius, cuius tum fasces erant, L.: plebs novarum rerum atque Hannibalis tota esse, were devoted to, L.: negavit moris esse Graecorum, ut, etc.—With pron possess.: est tuum, Cato, videre quid agatur: fuit meum quidem iam pridem rem p. lugere.—With gerundive: quae res evertendae rei p. solerent esse, which were the usual causes of ruin to the state: qui utilia ferrent, quaeque aequandae libertatis essent, L.— With gen. or abl. of quality, to be of, be possessed of, be characterized by, belong to, have, exercise: nimium me timidum, nullius consili fuisse confiteor: Sulla gentis patriciae nobilis fuit, S.: civitas magnae auctoritatis, Cs.: refer, Cuius fortunae (sit), H.: nec magni certaminis ea dimicatio fuit, L.: bellum variā victoriā fuit, S.: tenuissimā valetudine esse, Cs.: qui capite et superciliis semper est rasis.—With gen. or abl. of price or value, to be of, be valued at, stand at, be appreciated, cost: videtur esse quantivis preti, T.: ager nunc multo pluris est, quam tunc fuit: magni erunt mihi tuae litterae: sextante sal et Romae et per totam Italiam erat, was worth, L.—With dat predic., to express definition or purpose, to serve for, be taken as, be regarded as, be felt to be: vitam hanc rusticam tu probro et crimini putas esse oportere, ought to be regarded as: eo natus sum ut Iugurthae scelerum ostentui essem, S.: ipsa res ad levandam annonam impedimento fuerat, L.—With second dat of pers.: quo magis quae agis curae sunt mihi, T.: illud Cassianum, ‘cui bono fuerit,’ the inquiry of Cassius, ‘ for whose benefit was it ’: haec tam parva civitas praedae tibi et quaestui fuit.— To be sufficient for, be equal to, be fit: sciant patribus aeque curae fuisse, ne, etc., L.: ut divites conferrent, qui oneri ferendo essent, such as were able to bear the burden, L.: cum solvendo aere (old dat. for aeri) alieno res p. non esset, L.—With ellips. of aeri: tu nec solvendo eras, wast unable to pay.—With ad, to be of use for, serve for: res quae sunt ad incendia, Cs.: valvae, quae olim ad ornandum templum erant maxime.—With de, to be of, treat concerning, relate to: liber, qui est de animo.—In the phrase, id est, or hoc est, in explanations, that is, that is to say, I mean: sed domum redeamus, id est ad nostros revertamur: vos autem, hoc est populus R., etc., S.* * *highest, the top of; greatest; last; the end of -
17 pessimo
pessimare, pessimavi, pessimatus V TRANSruin, debase; spoil completely, make utterly bad; harm, injure, bring calamity -
18 conrumpo
I.To destroy, ruin, waste, bring to naught (class., but less freq. than in the signif. II.].A.Lit.:B.reliquum frumentum flumine atque incendio corruperunt,
Caes. B. G. 7, 55:domum et semet igni conrumpunt,
Sall. J. 76, 6; cf.:plura igni,
id. ib. 92, 3;92, 8: res familiares,
id. ib. 64, 5:ungues dentibus,
i. e. to bite, Prop. 2, 4, 3 (13).—Trop.:II.diem,
Plaut. Men. 4, 2, 31:animo male'st: corrupta sum atque absumpta sum,
id. Am. 5, 1, 6:se suasque spes,
Sall. J. 33, 4:illos dubitando et dies prolatando magnas opportunitates corrumpere,
to lose, id. C. 43, 3:consilia,
Vell. 2, 57, 3:libertatem,
Tac. A. 1, 75:foedera,
Sil. 12, 303:omnem prospectum,
id. 5, 34 al. —With regard to the physical or moral quality of an object, to corrupt, mar, injure, spoil, adulterate, make worse, etc. (very freq., and class. in prose and poetry).A.Lit.:B.corrumpitur jam cena,
Plaut. Ps. 3, 2, 102; so,prandium,
Ter. Ad. 4, 2, 49:conclusa aqua facile conrumpitur,
Cic. N. D. 2, 7, 20; cf.:aquarum fontes,
Sall. J. 55, 8:corrupitque lacus, infecit pabula leto,
Verg. G. 3, 481:coria igni ac lapidibus,
Caes. B. C. 2, 10:ne plora, oculos corrumpis,
Plaut. Merc. 3, 1, 3; cf.:ocellos lacrimis,
Ov. Am. 3, 6, 57:artus febribus,
id. H. 19 (20), 117; cf.:stomachum (medicamentum),
Scrib. Comp. 137:umor ex hordeo aut frumento in quandam similitudinem vini corruptus,
fermented, Tac. G. 23 init.:vinum in acorem corrumpitur,
Macr. S. 7, 12, 11.— Poet., without the access. idea of impairing:ebur corrumpitur ostro,
is stained, Stat. Achill. 1, 308.—Trop. (so most freq.),1.Of personal objects, to corrupt, seduce, entice, mislead:b.perde rem, Corrumpe erilem filium,
Plaut. Most. 1, 1, 20; 1, 1, 27 sq.; cf. id. Bacch. 3, 3, 15:me ex amore hujus esse corrumptum,
id. As. 5, 2, 33; Ter. And. 2, 3, 22:mulierem,
id. Heaut. 2, 2, 2; cf.feminas,
Suet. Caes. 50:(vitiosi principes) non solum obsunt, ipsi quod corrumpuntur, sed etiam quod corrumpunt,
Cic. Leg. 3, 14, 32:quos (milites) soluto imperio, licentia atque lascivia corruperat,
Sall. J. 39, 5; cf. id. C. 53, 5 et saep.—In partic., to gain to one's self by gifts, etc.; to bribe, buy over, etc.(α).With abl.:(β).aliquem pecuniā,
Cic. Off. 2, 15, 53; Sall. J. 34, 1:auro,
id. ib. 32, 3:pretio, Cic'. Caecin. 25, 72: turpi largitione,
id. Planc. 15, 37:donis,
Sall. J. 97, 2:muneribus,
Hor. S. 1, 9, 57 et saep.—Without abl.:2.ne alios corrumpas, cum me non potueris,
Nep. Epam. 4, 3; id. Lys. 3, 2 bis; Sall. J. 29, 2; Hor. S. 2, 2, 9 et saep.—Of things as objects, to corrupt, adulterate, falsify, spoil, mar, etc.:* b.litteras publicas,
Cic. Verr. 2, 2, 38, § 93:tabulas publicas,
id. ib. 2, 2, 42, § 104; id. Rosc. Am. 44, 128:mores civitatis (opp. corrigere),
id. Leg. 3, 14, 32; Quint. 1, 2, 4:disciplinam,
Tac. H. 3, 49:fides, quam nec cupiditas corrumpat, nec gratia avertat,
Quint. 12, 1, 24:totidem generibus corrumpitur oratio, quot ornatur,
id. 8, 3, 58:nomen eorum paulatim Libyes corrupere,
Sall. J. 18, 10; cf. Ov. F. 5, 195:multo dolore corrupta voluptas,
imbittered, Hor. S. 1, 2, 39:gratiam,
to forfeit, Phaedr. 4, 24, 18:(littera) continuata cum insequente in naturam ejus corrumpitur,
Quint. 8, 3, 45; cf.:oris plurima vitia in peregrinum sonum corrupti,
id. 1, 1, 13:quamvis sciam non corrumpi in deterius quae aliquando etiam a malis... fiunt,
Plin. Ep. 5, 3, 6:ineluctabilis fatorum vis consilia corrumpit,
Vell. 2, 57, 3.—In partic. (acc. to II. B. b.), to bribe:A.nutricis fidem,
Ov. M. 6, 461.—Hence, corruptus ( conr-, cŏrup-), a, um, P. a., spoiled, marred, corrupted, bad.Lit.:B.caelum,
Lucr. 6, 1135 Munro ad loc.; cf.:tractus caeli,
Verg. A. 3, 138: aqua corruptior jam salsiorque, Auct. B. Alex. 6 fin.:iter factum corruptius imbri,
Hor. S. 1, 5, 95 al. —Trop.1.Of the forms of words, mutilated, corrupted (opp. integer), Quint. 1, 5, 68.—2.Bad, corrupt:quis corruptor juventutis, quis corruptus, qui? etc.,
Cic. Cat. 2, 4, 7:homines conruptissimi,
Sall. H. 1, 48, 7 Dietsch.— Subst.: corrupta, ōrum, n., the spoiled parts (of the body), Cels. praef. § 43.— Adv.: corruptē, corruptly, perversely, incorrectly (very rare): judicare neque depravate neque corrupte, * Cic. Fin. 1, 21, 71: pronuntiare verba, in a mutilated manner, Gell. 13, 30, 9.— Comp.:explicare,
Sen. Contr. 2, 9:intimi libertorum servorumque corruptius quam in privatā domo habiti,
Tac. H. 1, 22; cf. 2, 12 Halm. -
19 conruptus
I.To destroy, ruin, waste, bring to naught (class., but less freq. than in the signif. II.].A.Lit.:B.reliquum frumentum flumine atque incendio corruperunt,
Caes. B. G. 7, 55:domum et semet igni conrumpunt,
Sall. J. 76, 6; cf.:plura igni,
id. ib. 92, 3;92, 8: res familiares,
id. ib. 64, 5:ungues dentibus,
i. e. to bite, Prop. 2, 4, 3 (13).—Trop.:II.diem,
Plaut. Men. 4, 2, 31:animo male'st: corrupta sum atque absumpta sum,
id. Am. 5, 1, 6:se suasque spes,
Sall. J. 33, 4:illos dubitando et dies prolatando magnas opportunitates corrumpere,
to lose, id. C. 43, 3:consilia,
Vell. 2, 57, 3:libertatem,
Tac. A. 1, 75:foedera,
Sil. 12, 303:omnem prospectum,
id. 5, 34 al. —With regard to the physical or moral quality of an object, to corrupt, mar, injure, spoil, adulterate, make worse, etc. (very freq., and class. in prose and poetry).A.Lit.:B.corrumpitur jam cena,
Plaut. Ps. 3, 2, 102; so,prandium,
Ter. Ad. 4, 2, 49:conclusa aqua facile conrumpitur,
Cic. N. D. 2, 7, 20; cf.:aquarum fontes,
Sall. J. 55, 8:corrupitque lacus, infecit pabula leto,
Verg. G. 3, 481:coria igni ac lapidibus,
Caes. B. C. 2, 10:ne plora, oculos corrumpis,
Plaut. Merc. 3, 1, 3; cf.:ocellos lacrimis,
Ov. Am. 3, 6, 57:artus febribus,
id. H. 19 (20), 117; cf.:stomachum (medicamentum),
Scrib. Comp. 137:umor ex hordeo aut frumento in quandam similitudinem vini corruptus,
fermented, Tac. G. 23 init.:vinum in acorem corrumpitur,
Macr. S. 7, 12, 11.— Poet., without the access. idea of impairing:ebur corrumpitur ostro,
is stained, Stat. Achill. 1, 308.—Trop. (so most freq.),1.Of personal objects, to corrupt, seduce, entice, mislead:b.perde rem, Corrumpe erilem filium,
Plaut. Most. 1, 1, 20; 1, 1, 27 sq.; cf. id. Bacch. 3, 3, 15:me ex amore hujus esse corrumptum,
id. As. 5, 2, 33; Ter. And. 2, 3, 22:mulierem,
id. Heaut. 2, 2, 2; cf.feminas,
Suet. Caes. 50:(vitiosi principes) non solum obsunt, ipsi quod corrumpuntur, sed etiam quod corrumpunt,
Cic. Leg. 3, 14, 32:quos (milites) soluto imperio, licentia atque lascivia corruperat,
Sall. J. 39, 5; cf. id. C. 53, 5 et saep.—In partic., to gain to one's self by gifts, etc.; to bribe, buy over, etc.(α).With abl.:(β).aliquem pecuniā,
Cic. Off. 2, 15, 53; Sall. J. 34, 1:auro,
id. ib. 32, 3:pretio, Cic'. Caecin. 25, 72: turpi largitione,
id. Planc. 15, 37:donis,
Sall. J. 97, 2:muneribus,
Hor. S. 1, 9, 57 et saep.—Without abl.:2.ne alios corrumpas, cum me non potueris,
Nep. Epam. 4, 3; id. Lys. 3, 2 bis; Sall. J. 29, 2; Hor. S. 2, 2, 9 et saep.—Of things as objects, to corrupt, adulterate, falsify, spoil, mar, etc.:* b.litteras publicas,
Cic. Verr. 2, 2, 38, § 93:tabulas publicas,
id. ib. 2, 2, 42, § 104; id. Rosc. Am. 44, 128:mores civitatis (opp. corrigere),
id. Leg. 3, 14, 32; Quint. 1, 2, 4:disciplinam,
Tac. H. 3, 49:fides, quam nec cupiditas corrumpat, nec gratia avertat,
Quint. 12, 1, 24:totidem generibus corrumpitur oratio, quot ornatur,
id. 8, 3, 58:nomen eorum paulatim Libyes corrupere,
Sall. J. 18, 10; cf. Ov. F. 5, 195:multo dolore corrupta voluptas,
imbittered, Hor. S. 1, 2, 39:gratiam,
to forfeit, Phaedr. 4, 24, 18:(littera) continuata cum insequente in naturam ejus corrumpitur,
Quint. 8, 3, 45; cf.:oris plurima vitia in peregrinum sonum corrupti,
id. 1, 1, 13:quamvis sciam non corrumpi in deterius quae aliquando etiam a malis... fiunt,
Plin. Ep. 5, 3, 6:ineluctabilis fatorum vis consilia corrumpit,
Vell. 2, 57, 3.—In partic. (acc. to II. B. b.), to bribe:A.nutricis fidem,
Ov. M. 6, 461.—Hence, corruptus ( conr-, cŏrup-), a, um, P. a., spoiled, marred, corrupted, bad.Lit.:B.caelum,
Lucr. 6, 1135 Munro ad loc.; cf.:tractus caeli,
Verg. A. 3, 138: aqua corruptior jam salsiorque, Auct. B. Alex. 6 fin.:iter factum corruptius imbri,
Hor. S. 1, 5, 95 al. —Trop.1.Of the forms of words, mutilated, corrupted (opp. integer), Quint. 1, 5, 68.—2.Bad, corrupt:quis corruptor juventutis, quis corruptus, qui? etc.,
Cic. Cat. 2, 4, 7:homines conruptissimi,
Sall. H. 1, 48, 7 Dietsch.— Subst.: corrupta, ōrum, n., the spoiled parts (of the body), Cels. praef. § 43.— Adv.: corruptē, corruptly, perversely, incorrectly (very rare): judicare neque depravate neque corrupte, * Cic. Fin. 1, 21, 71: pronuntiare verba, in a mutilated manner, Gell. 13, 30, 9.— Comp.:explicare,
Sen. Contr. 2, 9:intimi libertorum servorumque corruptius quam in privatā domo habiti,
Tac. H. 1, 22; cf. 2, 12 Halm. -
20 corrumpo
I.To destroy, ruin, waste, bring to naught (class., but less freq. than in the signif. II.].A.Lit.:B.reliquum frumentum flumine atque incendio corruperunt,
Caes. B. G. 7, 55:domum et semet igni conrumpunt,
Sall. J. 76, 6; cf.:plura igni,
id. ib. 92, 3;92, 8: res familiares,
id. ib. 64, 5:ungues dentibus,
i. e. to bite, Prop. 2, 4, 3 (13).—Trop.:II.diem,
Plaut. Men. 4, 2, 31:animo male'st: corrupta sum atque absumpta sum,
id. Am. 5, 1, 6:se suasque spes,
Sall. J. 33, 4:illos dubitando et dies prolatando magnas opportunitates corrumpere,
to lose, id. C. 43, 3:consilia,
Vell. 2, 57, 3:libertatem,
Tac. A. 1, 75:foedera,
Sil. 12, 303:omnem prospectum,
id. 5, 34 al. —With regard to the physical or moral quality of an object, to corrupt, mar, injure, spoil, adulterate, make worse, etc. (very freq., and class. in prose and poetry).A.Lit.:B.corrumpitur jam cena,
Plaut. Ps. 3, 2, 102; so,prandium,
Ter. Ad. 4, 2, 49:conclusa aqua facile conrumpitur,
Cic. N. D. 2, 7, 20; cf.:aquarum fontes,
Sall. J. 55, 8:corrupitque lacus, infecit pabula leto,
Verg. G. 3, 481:coria igni ac lapidibus,
Caes. B. C. 2, 10:ne plora, oculos corrumpis,
Plaut. Merc. 3, 1, 3; cf.:ocellos lacrimis,
Ov. Am. 3, 6, 57:artus febribus,
id. H. 19 (20), 117; cf.:stomachum (medicamentum),
Scrib. Comp. 137:umor ex hordeo aut frumento in quandam similitudinem vini corruptus,
fermented, Tac. G. 23 init.:vinum in acorem corrumpitur,
Macr. S. 7, 12, 11.— Poet., without the access. idea of impairing:ebur corrumpitur ostro,
is stained, Stat. Achill. 1, 308.—Trop. (so most freq.),1.Of personal objects, to corrupt, seduce, entice, mislead:b.perde rem, Corrumpe erilem filium,
Plaut. Most. 1, 1, 20; 1, 1, 27 sq.; cf. id. Bacch. 3, 3, 15:me ex amore hujus esse corrumptum,
id. As. 5, 2, 33; Ter. And. 2, 3, 22:mulierem,
id. Heaut. 2, 2, 2; cf.feminas,
Suet. Caes. 50:(vitiosi principes) non solum obsunt, ipsi quod corrumpuntur, sed etiam quod corrumpunt,
Cic. Leg. 3, 14, 32:quos (milites) soluto imperio, licentia atque lascivia corruperat,
Sall. J. 39, 5; cf. id. C. 53, 5 et saep.—In partic., to gain to one's self by gifts, etc.; to bribe, buy over, etc.(α).With abl.:(β).aliquem pecuniā,
Cic. Off. 2, 15, 53; Sall. J. 34, 1:auro,
id. ib. 32, 3:pretio, Cic'. Caecin. 25, 72: turpi largitione,
id. Planc. 15, 37:donis,
Sall. J. 97, 2:muneribus,
Hor. S. 1, 9, 57 et saep.—Without abl.:2.ne alios corrumpas, cum me non potueris,
Nep. Epam. 4, 3; id. Lys. 3, 2 bis; Sall. J. 29, 2; Hor. S. 2, 2, 9 et saep.—Of things as objects, to corrupt, adulterate, falsify, spoil, mar, etc.:* b.litteras publicas,
Cic. Verr. 2, 2, 38, § 93:tabulas publicas,
id. ib. 2, 2, 42, § 104; id. Rosc. Am. 44, 128:mores civitatis (opp. corrigere),
id. Leg. 3, 14, 32; Quint. 1, 2, 4:disciplinam,
Tac. H. 3, 49:fides, quam nec cupiditas corrumpat, nec gratia avertat,
Quint. 12, 1, 24:totidem generibus corrumpitur oratio, quot ornatur,
id. 8, 3, 58:nomen eorum paulatim Libyes corrupere,
Sall. J. 18, 10; cf. Ov. F. 5, 195:multo dolore corrupta voluptas,
imbittered, Hor. S. 1, 2, 39:gratiam,
to forfeit, Phaedr. 4, 24, 18:(littera) continuata cum insequente in naturam ejus corrumpitur,
Quint. 8, 3, 45; cf.:oris plurima vitia in peregrinum sonum corrupti,
id. 1, 1, 13:quamvis sciam non corrumpi in deterius quae aliquando etiam a malis... fiunt,
Plin. Ep. 5, 3, 6:ineluctabilis fatorum vis consilia corrumpit,
Vell. 2, 57, 3.—In partic. (acc. to II. B. b.), to bribe:A.nutricis fidem,
Ov. M. 6, 461.—Hence, corruptus ( conr-, cŏrup-), a, um, P. a., spoiled, marred, corrupted, bad.Lit.:B.caelum,
Lucr. 6, 1135 Munro ad loc.; cf.:tractus caeli,
Verg. A. 3, 138: aqua corruptior jam salsiorque, Auct. B. Alex. 6 fin.:iter factum corruptius imbri,
Hor. S. 1, 5, 95 al. —Trop.1.Of the forms of words, mutilated, corrupted (opp. integer), Quint. 1, 5, 68.—2.Bad, corrupt:quis corruptor juventutis, quis corruptus, qui? etc.,
Cic. Cat. 2, 4, 7:homines conruptissimi,
Sall. H. 1, 48, 7 Dietsch.— Subst.: corrupta, ōrum, n., the spoiled parts (of the body), Cels. praef. § 43.— Adv.: corruptē, corruptly, perversely, incorrectly (very rare): judicare neque depravate neque corrupte, * Cic. Fin. 1, 21, 71: pronuntiare verba, in a mutilated manner, Gell. 13, 30, 9.— Comp.:explicare,
Sen. Contr. 2, 9:intimi libertorum servorumque corruptius quam in privatā domo habiti,
Tac. H. 1, 22; cf. 2, 12 Halm.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
ruin — n Ruin, havoc, devastation, destruction are comparable when they mean the bringing about of disaster or what is left by a disaster. They are general terms which do not definitely indicate the cause or the effect yet suggest the kind of force… … New Dictionary of Synonyms
ruin — [ro͞o′ən] n. [ME ruine < OFr < L ruina < ruere, to fall, hurl to the ground < IE * ereu < base * er , to set in motion, erect > RUN, RISE] 1. Archaic a falling down, as of a building, wall, etc. 2. [pl.] the remains of a fallen… … English World dictionary
Ruin — Ru in, v. t. [imp. & p. p. {Ruined};p. pr. & vb. n. {Ruining}.] [Cf. F. ruiner, LL. ruinare. See {Ruin}, n.] To bring to ruin; to cause to fall to pieces and decay; to make to perish; to bring to destruction; to bring to poverty or bankruptcy; to … The Collaborative International Dictionary of English
ruin — [n] situation of devastation atrophy, bane, bankruptcy, bath, breakdown, collapse, confusion, crackup, crash, crumbling, damage, decay, defeat, degeneracy, degeneration, demolition, destitution, destruction, deterioration, dilapidation,… … New thesaurus
make — [v1] create, build accomplish, adjust, arrange, assemble, beget, brew, bring about, cause, compose, conceive, constitute, construct, cook, cook up*, dash off*, draw on, dream up, effect, engender, fabricate, fashion, forge, form, frame, generate … New thesaurus
make mincemeat out of — informal : to destroy, ruin, or defeat (someone or something) in a very thorough and complete way Last year s champions have been making mincemeat of the competition again this year. • • • Main Entry: ↑mincemeat … Useful english dictionary
ruin — 1 verb (T) 1 to spoil or destroy something completely: The rain ruined our holiday. | My new white dress was totally ruined! see destroy 2 to make someone lose all their money: Jefferson was ruined by the law suit. ruined adjective (only before… … Longman dictionary of contemporary English
ruin — ru|in1 S3 [ˈru:ın] v [T] 1.) to spoil or destroy something completely ▪ This illness has ruined my life. ▪ His career would be ruined. ▪ All this mud s going to ruin my shoes. see usage note ↑destroy 2.) to make someone lose all their money ▪ … Dictionary of contemporary English
ruin — I UK [ˈruːɪn] / US [ˈruɪn] verb [transitive] Word forms ruin : present tense I/you/we/they ruin he/she/it ruins present participle ruining past tense ruined past participle ruined ** 1) to destroy or severely damage something You ll completely… … English dictionary
ruin — ▪ I. ruin ru‧in 1 [ˈruːn] noun [uncountable] 1. when you have lost all your money, your social position, or the good opinion that people had of you: • The war plunged the country into economic ruin. • a company on the brink of financial ruin (=… … Financial and business terms
ruin — I (New American Roget s College Thesaurus) n. destruction, downfall, perdition; wreck, remains, relic. See failure, remainder. v. t. wreck, raze, demolish; impoverish, seduce, etc. See impurity, poverty. II (Roget s IV) n. 1. [The act of… … English dictionary for students